Niets spreekt zo tot de verbeelding als damaststaal. De golvende patronen, de honderden lagen staal die over elkaar heen lopen… het is een kunstvorm in de smederij. Maar laat één ding duidelijk zijn: ik maak geen damast voor de show. Mijn naam is Willem, en als ik damast smeed, dan moet het net zo goed snijden als mijn monostaal messen, zo niet beter. Damaststaal, of eigenlijk patroongeweld staal, ontstaat door twee of meer soorten staal aan elkaar te wellen in het vuur. Door het herhaaldelijk vouwen en uitsmeden ontstaan er honderden lagen. Vroeger deden ze dit om onzuiverheden uit het ijzer te werken, tegenwoordig doen we het voor de esthetiek en de unieke eigenschappen. Ik gebruik vaak een combinatie van een staalsoort met veel koolstof voor de hardheid en een staalsoort met nikkel voor het contrast. Het resultaat is een kling die er niet alleen prachtig uitziet, maar ook een microscopisch kleine karteling heeft aan de snede door de verschillende hardheden van de lagen. Dat geeft een agressieve snit waar veel koks en jagers van houden.

Het smeden van damast is een gevecht tegen de elementen. Je werkt met temperaturen tegen het smeltpunt aan. Als er één vuiltje tussen de lagen komt, krijg je een “delaminatie” en kun je het hele stuk staal weggooien. Het is zwaar werk met de voorhamer of de mechanische hamer, en het vraagt om een engelengeduld. Nadat het mes gesmeed en geslepen is, zie je het patroon nog niet. Pas wanneer ik het mes in een bad van zuur leg, gebeurt de magie. Het zuur vreet de verschillende staalsoorten op een andere manier aan, waardoor de lagen zichtbaar worden. Het is elke keer weer een verrassing wat er tevoorschijn komt. Geen enkel damastmes is hetzelfde; je koopt een uniek kunstwerk dat nergens anders ter wereld bestaat.

• Unieke patronen die door het smeden en vouwen ontstaan.
• Combinatie van verschillende staalsoorten voor optimale prestaties.
• Handmatig gesmeed proces met honderden lagen staal.
• Een esthetisch meesterwerk dat niet inboet op functionaliteit.
• Exclusiviteit: elk mes heeft zijn eigen, unieke “vingerafdruk”.

| Willem zegt: Trap niet in goedkoop “damast” uit massaproductie. Vaak is dat alleen maar aan de oppervlakte geëtst met een laser of het is slecht geweld staal uit lagelonenlanden. Echt damaststaal uit Groningen herken je aan het patroon dat doorloopt op de rug en in de snede van het mes. Het is een integraal deel van het staal, geen laagje verf. |

Sommige klanten willen een heel rustig patroon, anderen willen “vlammen” of “regendruppels”. Door het staal te torderen of er inkepingen in te slaan voordat ik het weer plat smeed, kan ik de patronen sturen. Het is een spel tussen de smid en het metaal. Maar ondanks al die schoonheid blijft het een mes. Het moet gehard worden, het moet ontlaten worden en het moet scherp zijn. Een damastmes van mijn hand is een statement. Het laat zien dat je waarde hecht aan traditie en aan de hoogste vorm van handwerk. Het is vaak het pronkstuk in de collectie van een liefhebber, maar ik zeg altijd: gebruik het! Het is gemaakt om mee te werken. Het staal vindt het heerlijk om gebruikt te worden. De patina die zich over de jaren vormt over het damastpatroon heen, geeft het mes alleen maar meer diepte. Het is een levend stuk geschiedenis aan je riem of op je aanrecht.